New Delhi

New Delhi. Miasto jak ta kobra do której gra hindus. Wchodząc do niego zaczynasz niebezpieczną gre, grę o przeżycie, na początku jesteś przerażony, to jest takie pogrywanie z wężem, który w każdej chwili może cie dziabnąć. Nie będziesz uważał – stracisz bagaż, pieniądze, może i życie? Każdy chce cie wykiwać i zarobić niebotyczne kwoty a jak jesteś biały to w ogóle, chodząca skarbonka – studnia bez dna, krowa, która można doić bez końca.
Po pewnym czasie jednak zaczynasz zauważać, że ta kobra to raczej Cie nie dziabnie, bo hindus pewnie zęby jej wyrwał czy inną sztuczkę zastosował, że pewnie naćpana jak większość tego wielkiego miasta. Jak wiesz gdzie iść, co ile kosztuje, czego unikać sprawa nabiera zupełnie innych kolorów. Zaczynasz przekonywać się do straganów z jedzeniem a nie drogich restauracji...
Wszystkie miasta w których byłem do tej pory miały zupełnie inny charakter, nawet te afrykańskie, były dzielnice ubogie, brudne, śmierdzące z rozwalającymi sie budynkami ale także dzielnice bogate, gdzie z przyjemnością można było się przejść. Delhi jest jeden wielki plac budowy, gdzie przez 10 metrów widzisz budynki rozpadające się, bez ścian, jak po wojnie a gdzie niegdzie jakaś (nazwijmy to) pląba – budynek pięknie wyremontowany, zachęcający do wejścia. Między budynkami pajęczyna kabli – prąd? telefony? coś jeszcze? trudno powiedzieć.

Sklepy, chciałoby się pójść do jakiegoś supermarketu czy mini-marketu gdzie tanio nakupisz sobie jedzenia i picia... hmm. Długo w Delhi nie byłem ale raczej tego nie ma. Są tylko wszędzie maleńkie sklepiki, przepraszam, wnęki bez przedniej ściany gdzie siedzą hindusi i oferują produkty spożywcze jak i wszystkie inne. Wszystko upchane, schowane także nie zobaczysz co możesz kupić, masz potrzebę, podchodzisz i pytasz się czy maja... no i za ile mają.
Smog otaczający całe miasto ogranicza widoczność, nie pozwala się przebić do końca promieni słonecznym, powoduje, że po pewnym czasie w nosie masz czarny osad. Pierwszy raz w życiu doświadczyłem tego i możecie tylko sobie wyobrazić jak bardzo chciałem zobaczyć niebieskie niebo z chmurami. Wyjeżdżając z miasta czekałem z utęsknieniem. 10km, 20km, 50km, 100km. Uff... W końcu go już nie ma.

My poor English version:

New Delhi. City as the cobra to which Indian played in last movie. When you go in then youstart a dangerous game, a game of survival, at the beginning you're scared, it is like play with the snake, which may hit you at any time. If you won't watch out - you will lose your luggage, money and maybe your life? Everyone wants cheat you, earn exorbitant amounts of money and if you're white, you are like cow which gives free milk for everyone.

After a while you start to notice that the cobra won't hit you because Indian probably broke her teeth and applied a different trick and snake is stoned, like most of this great city. If you know where to go, prices, what you should avoid, the city changes his colors. You start to convince to food at the stalls...

All cities in which I have beed had a completely different character, even those African citys had  poor, dirty districts but also the rich ones where you can walk with pleasure. But Delhi is one big construction site, where you can see the crumbling buildings, no walls, and after that a beautifully renovated building (in most cases some hotel). Electrict wires all over the place like a spider web between the buildings - electricity? phones? anything else? hard to say.

Stores. You would like to go to a supermarket or mini-mall where you buy cheap food and drink ... hmm. I wasn't long time in Delhi but i have to say FORGET IT, there is no such stores. They are everywhere, small shops, sorry no shops, something without front wall where Indian sits and offer food as well as all the others stuff. All stuffed, hidden, you won't see, you have to ask for it... , and of corse magic question: how much?

Smog surrounds the entire city, it limits visibility, Solar rays cannot get through. After some time in your nose you have black precipitate. For the first time in my life I experienced this and you can only imagine how much I wanted to see the blue sky with clouds. I've got out of town, waited for sky... 10km, 20km, 50km, 100km. ... Finally, Smog disapeared.