Nepal–Pokhara

To już 2 tygodnie mija od kiedy wjechałem do Nepalu, niby siedzę w jednym miejscu, nie to co w Indiach, kiedy praktycznie codziennie byłem w innym miejscu. Tam, juz po kilku dniach chciałem uciekać, tutaj, tutaj mogę posiedzieć dłużej. Nepal, a przynajmniej Pokhara, gdzie jestem ma w sobie wszystko to co najlepsze z Indii a zarazem dużo dobrego z zachodu. Pierwsza, podstawowa zasada jest taka, że “nie trzeba się wyłączać”. Mimo, że biedniejszy kraj od Indii, nie śmierdzi szczynami, nie ma tak dużo śmieci wokoło, budynki bardziej zadbane, pomalowane na kolorowo, ludzie nie nachalni.

Jak się chce, można jeść Indyjskie, Nepalskie jedzenie z ulicy, w restauracjach, jak się ma tego dość, można iść do Włoskiej restauracji na pizzę pieczoną w piecu z salami, albo spagetti, albo schabowego zjeść z knajpie obok. Nikt nie chce cie tutaj oszukać, tak, czasami podadzą cene o 10% wiekszą niż normalnie ale wszystko z uśmiechem na twarzy, ludzie nawet podwieźli mnie do miasta, gdy szedłem z paralotnią na plecach i nie było “one hundret rupies”..tylko uśmiech.

Tutaj dopiero można medytować. Spokój, no I te widoki, codziennie rano witają Cie Himalaje, które są na wyciągnięcie ręki. Pokhara jest jednym z 3 większych miast w Nepalu, utrzymują się z turystyki, jest tu na potęgę europejczyków, których już trochę tu poznałem i mogę wstępnie zakwalifikować do trzech grup. Pierwsza grupa przyjeżdża tutaj pochodzić po górach, w mieście zasiadają na parę dni, odpocząć, zorganizować przewodnika, tragarza i takie tam sprawy. druga grupa to paralotniarze, którzy codziennie całymi dniami okupują górę Sarangkot, skąd rozlatują się przy dobrych warunkach w różne strony, trzecia grupa to obiboki, leserzy, który nic nie robią, siedzą, piją herbatę, palą fajki i inne rzeczy. Przeważnie wracają po pół roku na chwilę do Europy, zarobić trochę kasy i ponownie do Nepalu aby…. nic nie robić.

Cóż. Dla mnie raj, ponieważ należę do tych trzech grup jednocześnie. Na razie latałem, te około 10 dni przeminęły szybciutko aż pewnego dnia, wszechświat znowu postanowił przypomnieć mi gdzie raki zimują. Są to znaki, które człowiek często olewa a później okazują się niesamowicie wyraźne. Pamiętam ostatnią zimę, gdy na stoku zgubiłem całodniowy karnet narciarski, po pierwszym zjeździe. Później jeszcze wiele ich było aż na ostatnim zjeździe skręciłem sobie kolano….Miesiąc utykania…. Tym razem, pierwszy lot był słaby także, dodatkowo przewiało mi nogi, bo buty mam ala sandały, z dziurami, gdy wylądowałem pomyślałem, że trzeba by jechać do domu, zmienić buty na cieplejsze ale…piękny dzień, szkoda dnia, przemęczę się i wjechaliśmy na gorę ponownie. Gdy znalazłem się na startowisku nikogo tam nie było, niebo też czyste. Raj, nie trzeba uważać na 20 pozostałych lataczy w niebie. Nie ma na co czekać, przygotowujemy się szybciutko do startu….raz dwa trzy, hop…..i dupa. Nieudany start, kostka skręcona. (Nie będę tu zanudzał szczegółami technicznymi, mój błąd, moja głupota, mam za swoje).

Następnego dnia odwiedziłem szpital, gdzie zrobili mi prześwietlenie aby się upewnić, że to tylko skręcenie jest, bez żadnych złamań, no i jestem…trzeci dzień w łóżku, leże, czytam książki i czekam aż mi opuchlizna zejdzie, aż będę mógł chodzić, aż będę mógł latać. Lekarz powiedział 2 tygodnie, ale ja mam nadzieje ze po tygodniu przynajmniej będę mógł powoli spacerować, pójść się napić do knajpy.

My poor English version:

It's two weeks passed since I drove to Nepal. I'm sitting in one place, not like in India, when practically every day I was in another place. There, after a few days I wanted to run away, here, here I'm gonna stay longer. Nepal, Pokhara where I am right now has all the best from India culture and also a lot of good from the west culture. First, the basic principle is that "you do not need to turn your off. " Although the poorer the country from India, it doesn't stinks urine (like in India), there is no much rubbish around (comparing to India),  better maintained buildings, more colorful, cleaner, people do not impudent.

If you want, you can eat Indian food, Nepali food from the street, in restaurants, If you want, you can go to Italian restaurants for pizza baked in the oven with salami, or spaghetti, or have a steak from the pub next door. Nobody wants to cheat you here, yes, sometimes you'll get 10% higher prices but everything with a smile on your face (when you tell them that it's too expensive), people even gave me free lift to the city where I was going with a paraglider on my back and there was no "one hundret rupies" .. but just smile .

Here you can meditate. Calm, and those views, every morning you greet the Himalayas montains, which are so so close. Pokhara is one of the three major cities in Nepal, a lots of peoples lives here from tourism, there's a lot of Europeans. After while I can pre-qualify people here for the three groups. The first group come here to hicking the mountains, they sit here for a few days, relax, arrange a guide, porter and all that matters. The second group are paragliders, who every day all day occupy the Sarangkot montain, and flying all around in good whether conditions, the third group are people which do nothing here, just sit, drink tea, smoke cigarets, and other things. Mostly they return after half a year to Europe for a while, earn some money and return to Nepal to ....to do nothing!

Well. For me, here is paradise, because I belong to these three groups simultaneously. For now, I flew, 10 days passed very fast until one day, the universe once again decided to remind me where the crabs hibernate. These are signs that people often smack and after incident it's  becoming to be extremely clear. I remember last winter when I lost on the slopes 'all day pass', after the first downhill ride. Later, many of them were still up. On the last downhill I twisted my knee .... ... Month of limp. This time, the first flight was weak and, in addition i was cold in my legs because I have sandals shoes with holes, when I landed I thought it would have to go home, change the shoes for warmer but ... it's so beautiful day, and drove to the top again. When I found myself on take off place nobody was there, the sky was also clean. Heaven, you do not need to watch out for the 20 other paragliders in sky. There is nothing to wait for, hastily preparing to take off .... One two three, hop ... .. and ass!. False start, twisted ankle. (I will not bore you the technical details, my fault, my stupidity, I have for her).

The next day I visited the hospital where I did an X-ray to make sure it's just a sprain not fracture, so I'm ... the third day in a bed, lair, read books and wait for my swelling go down until I could walk, until I could fly. The doctor said two weeks, but I have hope that after a week at least I can walk slowly, go to the pub for a drink.